HET STRAND ALS RODE DRAAD -LES PLAGES D'AGNES IS INTERESSANT ONREALISTISCH

Regie: Agnès Varda
Vanaf 18 juni in de bioscoop

'Les plages d'Agnès' is een autobiografische documentaire. Meestal houd ik niet zo van autobiografische werken. Ik snap dat artistieke types vaak een autobiografisch werk moeten maken als deel van het 'afrekenen' met hun verleden en als deeltje van hun zelfontplooiing, maar vaak vinden ze hun eigen leven interessanter dan het publiek (ik) dat vindt. Daarom stond ik een beetje sceptisch tegenover deze film, ik was bang dat het een lange marteling zou worden waarin we meegenomen werden naar de grijze vijvers en weilanden waar Agnès Varda opgroeide. Niets is minder waar.

DE SCHOONHEID VAN EENVOUD - THE MOURNING FOREST DEINT MET ALLE WINDEN MEE

Regie: Naomi Kawase
Nu uit op dvd

The Mourning Forest is de vierde speelfilm van Japanse regisseuse Naomi Kawase, en werd in 2007 beloond met de Grand Prix in Cannes. Kawase maakte voorheen vooral ook documentaires, wat af te zien valt aan de simpele en directe stijl van de film. Met The Mourning Forest wilde Kawase benadrukken dat geluk te vinden valt in de simpele dingen des levens, wat binnen het verhaal naar voren komt als de troost die de ongerepte natuur ons kan bieden.

WACHTEN IS NOOIT LEUK - L'ENFANT ENDORMI IS SLAAPVERWEKKEND

Regie: Yasmine Kassari
Nu uit op dvd

Een film die draait om vrouwen die aan het wachten zijn kan nooit spannend worden. Helaas geldt dit ook voor de eerste speelfilm van regisseuse Yasmine Kassari. L’enfant endormi gaat over vier generaties Marokkaanse vrouwen die op het platteland achterblijven als hun mannen naar Spanje vertrekken om werk te vinden. De jongste vrouw, de pasgetrouwde Zeinab, blijkt zwanger te zijn van haar nieuwe man. In plaats van gewoon het kind te baren wil haar schoonmoeder dat ze het ongeboren kind in slaap brengt met behulp van oude rituelen.

EMOTIELOZE OVERKILL – DANS LA VIE BIEDT GEEN EXCUUS VOOR NIKSERIGHEID

Regie: Phillippe Faucon
Nu uit op dvd

Op een dag heeft iemand uit de filmindustrie besloten dat de wereld toe was aan een nieuw filmgenre, en leidde dit tot de weinig charmante term “tragikomedie”. Voor in de toekomst: kijk uit voor die shit. Het wordt nog wel eens gebruikt om te maskeren dat het een productie ontbreekt aan zowel goede humor als overtuigende dramatiek. Het holle product dat dan overblijft doet nog het meest denken aan het educatieve beeldmateriaal uit je middelbare schoolperiode.