Regie: Orhan Esikoy & Özgür Dogan
Nu op dvd verkrijgbaar
Het grootste probleem dat ik met documentaires heb is dat ze over de werkelijkheid gaan. Er is al zoveel werkelijkheid in het dagelijks leven, dus als ik dan voor mijn DVD-speler neerplof is het laatste waar ik zin in heb nog meer werkelijkheid. Dan kan ik net zo goed uit het raam kijken (is ook een groter scherm dan m’n TV). Deze film lag me dan ook al de hele week aan te grijnzen met een air van onvermijdelijkheid voordat ik, een paar uur voor m’n deadline, eindelijk de seal van het hoesje trok. Begrijp me niet verkeerd, On The Way To School is niet perse een slechte film, maar het is wel heel erg veel documentaire, met allemaal werkelijkheid en zo.
Nu op dvd verkrijgbaar
Het grootste probleem dat ik met documentaires heb is dat ze over de werkelijkheid gaan. Er is al zoveel werkelijkheid in het dagelijks leven, dus als ik dan voor mijn DVD-speler neerplof is het laatste waar ik zin in heb nog meer werkelijkheid. Dan kan ik net zo goed uit het raam kijken (is ook een groter scherm dan m’n TV). Deze film lag me dan ook al de hele week aan te grijnzen met een air van onvermijdelijkheid voordat ik, een paar uur voor m’n deadline, eindelijk de seal van het hoesje trok. Begrijp me niet verkeerd, On The Way To School is niet perse een slechte film, maar het is wel heel erg veel documentaire, met allemaal werkelijkheid en zo.
Schijnbaar moeten nieuw afgestudeerde Turkse leraren eerst een paar jaar in de middeleeuwen aan Koerdische kids lesgeven, want dat is wat er in deze film aan de hand is. Er is geen stromend water in het dorp waar Emre, de hoofdpersoon van de film, gedropt wordt, maar wel soms een beetje elektriciteit. Genoeg om de stoffigste helft van je tapijt te zuigen bijvoorbeeld. De Koerdische kinderen in het dorpje spreken geen woord Turks, ze gaan immers alleen maar om met een kudde schapen en die spreken niet zo veel Turks.
Emre komt, gewapend met de Turkse vlag en enkele rijmpjes over Atatürk, de school binnen en gaat een jaar lang ploeteren om de boerenpeuters de Turkse equivalenten van woorden als ‘chocola’ en ‘peterselie’ bij te brengen. Wanneer ze die klanken eindelijk over hun tong krijgen blijkt dat ze verder geen flauw idee hebben wat chocola is, want in die regionen kauwen ze bij gebrek aan beter op zand.
Ze doen hun best en ze leren ook vrij snel, zeker vergeleken bij die arrogante koters die we in Nederland rond hebben lopen. maar als hun leraar ze aan het eind van het jaar vraagt of ze willen onthouden wat ze geleerd hebben, kijken ze hem aan alsof hij een abstract Japans ballet heeft uitgevoerd terwijl hij blauwe verf uitspuugt. Helaas voert hij dat ballet echter niet uit, want dat was een leuk einde geweest voor de verder saaie docu, die niet veel meer weet te zeggen dan ‘kinderen zijn schattig’ en ‘Koerden wonen in Turkije’. Maar, vergeef me mijn arrogantie, dat wist ik al. Ik leef zelf namelijk ook in de werkelijkheid.
THIJS MEUWESE
Titel: On The Way To School
Regie: Orhan Esikoy & Özgür Dogan
Nu op DVD verkrijgbaar
Distributeur: Filmfreak
Subscribe to this blog's feed

Comments