Stephen
J. Shanabrook is een uit Ohio afkomstige artiest die
jarenlang de wereld heeft rondgezworven voor hij besloot een winkel te openen in New York. Hij maakt er chocolaatjes met vormpjes die hij
heeft afgegoten van menselijke lijken, die hij op een of andere manier
te pakken kreeg in een Russisch lijkenhuis. Wij waren hierover zo
opgewonden dat we hem even belde voor een praatje.
Ik
kom uit Frankrijk en heb in mijn hele leven nog nooit kaas gegeten. Het
is het walgelijkste voer dat de mensheid ooit heeft uitgevonden. De
enige keer dat mijn strot die troep heeft moeten verduren, was toen ik een
jaar oud was. Mijn moeder probeerde me in te wijden in de Franse cultuur.
Ik herinner het me niet meer, maar ik schijn toen de kaas meteen
weer te hebben uitgekotst. Voor de rest van mijn leven heb ik geprobeerd zoveel
mogelijk alle voedsel te vermijden dat te maken had met door de mens
bewerkte melk. Eigenlijk lust ik enkel maar kaas op pizza en
hamburgers. Maar onlangs besloot ik dat het maar eens gedaan moest zijn
met mijn pathetische fobie. Ik heb kaas geproefd.
Ik dacht niet dat ik het ooit nog eens ging zeggen, maar ik vind dit een coole banaan. Nu zijn bananen nogal snel dubieus. Maar omdat we bij Vice al genoeg dubieuze dingen zien, wil ik het daar een keer niet over hebben. Een site
aan creatieve processen met bananen wijden, dat is niet dubieus.
Eerder een beetje uitzonderlijk. Maar aangezien de blog in kwestie al een
tijd niet meer actief is, denk ik dat de persoon in kwestie eindelijk
een echte hobby gevonden heeft. Er is nog hoop.
Mijn keuken is een raar soort biotoop voor levensvormen die eigenlijk niet zouden mogen bestaan. Het gasfornuis lijkt regelrecht vanuit Chernobyl in mijn keuken te zijn gelanceerd in 1986, want het ding valt van ellende uit elkaar en als je er een pizza in doet verspreidt hij een toxische geur die je ingewanden lijkt aan te vreten en doet denken aan roest, asfalt en kernenergie.
Laatste reacties