Neem inhoud van deze site over (XML)Onze vriend Ramon recenseerde in ons februari-nummer het excellente boekje Times of Today van Bert Scholten. Die laatste heeft nu een nieuw, titelloos boekje gemaakt dat volledig uit tekeningen bestaat van rare schepsels die elkaar beffen, mutanten, Siamese tweelingen en fantasierijke omgevingen. Dit alles inspireerde Ramon tot het schrijven van begeleidende teksten bij iedere tekening in het boek. Klik door om die tekeningen te zien, en als bonus een unieke inzage te krijgen in Ramons verdorven, verknipte brein.
Het was een chaos in Zina
De orakels kondigden allen de komst aan van De Voetballende Reus Met De Stront Aan De Knikkers. Weliswaar nog ver van Zina verwijderd, in de bergen toevend en alles aan het vermorzelen en verkrachten wat hij tegenkomt, maar zijn komst was een zekere zaak.
Men was in rep en roer.
Er werden wijfjes geofferd en spelen gehouden. Allemaal om de goden genade te vragen wanneer het eenmaal zover is en de voetballende reus met zijn pik komt zwaaien. De spelen dienden ook om te kijken wie de sterkste malloot is in de stad. Hij zou het dan opnemen tegen het gruwelijke gevaarte.
Uiteindelijk werd Henk de winnaar. Zie, hij is een echte krijger.
Nu was het een kwestie van wachten op de verdoemenis en hopen dat Henk De Voetballende Reus Met De Stront Aan De Knikkers van de aarde zal vegen.
De modieuze mormonen zongen dag en nacht gebeden. “Help ons. Red ons”.
De mensen van Zina gingen massaal op de vlucht. Sommigen van hen juist blij om weg te gaan omdat ze het toch een kutplek vonden.
Sommigen trokken het simpelweg niet meer en maakten er een einde aan.
Zelfs gaven de priesters toestemming voor euthanasie aan de bejaarden en wensten hen een goede reis naar het hiernamaals.
De gevreesde kwam dan eindelijk naar Zina.
“Help ons! Red Ons!”
Het gevecht was heftig en duurde maar liefst twee lichtjaren.
Toen besloten Henk en zijn rivaal dat ze te oud waren om nog te matten en sloten vriendschap met elkaar.
De reus bleek een goedaardige reus en hij ging zelfs nog huilen.
Einde.
Beeld: BERT SCHOLTEN
Tekst: RAMON KAILANI
Ramon has some old typewriters, nice!
Geplaatst door: Michel | 19-5-09 om 12:58
Dat ziet er goed uit. Wat voor middelen zouden jullie mij aanraden wil ik mijn huidige kunstige niveau vergroten naar dit soort hoogstandjes?
Geplaatst door: fubbuh! | 19-5-09 om 17:46
Leuk!Vind het altijd istnresnaet om te zien wat mensen allemaal meenemen in de tas. Bedenk wel dat postzegels nu duurder zijn en je 2 cent zegeltjes bij moet plakken Feedback: Waarom ben je zelf niet in beeld? Is juist leuk![] Reply:January 29th, 2011 at 9:44 pmIk had geen make-up op. Muhahaha ijdeltuit he8 :p Op straat of voor Jan en alleman op de camera, toch verschillend ;P Bestaan er serieus 2 cent zegels? Ik gebruik de oude gewoon op.[]
Geplaatst door: Anusha | 5-5-12 om 2:31
Ik mis het argument van de grote hoeehelveid klapstoeltjes die er opgeborgen staan in het hok. Voor zo ver ik weet is er niemand die er een probleem mee heeft als die te voorschijn gehaald worden. Het klagen over de stoelen in de docentenkamer is wat minder relevant wat mij betreft, al zet het wel weer de typische trend van de blogposts voort.
Geplaatst door: Syakur | 5-5-12 om 10:57