Het enige dat landt op Hashima Island
is de stront van overvliegende meeuwen. Deze voormalige steenkoolmijn
van Mitsubishi Motors ligt op een uur varen van de havenstad Nagasaki.
Ooit was Hashima Island het dichstbevolkte gebied op de planeet (13.000
mensen per vierkante mijl), maar nu brokkelt de verlaten stad af.
Tussen 1887 en 1974 werd de mijn volop gebruikt, maar na 1974 nam het
gebruik van steenkool spectaculair af en moest de mijn sluiten. De
inwoners van het eiland trokken massaal terug naar het vasteland en
binnen een paar dagen was het volledig verlaten. Sinds de exodus is het
verboden om in de buurt te komen van het eiland omdat de gebouwen er op
instorten staan. De Japanse overheid wil geen aandacht vestigen op de
ellende van de naoorlogse industriële
revolutie. Wie het eiland betreedt en betrapt wordt, kan tot een
gevangenisstraf van 30 dagen en deportatie veroordeeld worden. Maar
dankzij een geheime deal met een visser, slaagden Alex Hoban en een
paar vrienden erin om het eiland toch te bezoeken.
Elk artikel dat je tegenwoordig over Kai Kühne leest draagt een titel als “Enfant terrible wordt ernstig en volwassen!,” “Notoire wildebras veegt lei schoon!,” of zoals de New York Times onlangs kopte, “Kan de modewereld hem zijn verleden vergeven?” Pfffrt. Wij beschouwen iemand die als enfant terrible bekend staat meestal als geweldig en vinden niet echt dat dat iets is waarvoor je vergeven moet worden.
Eigenlijk moeten er nog buizen gezocht worden. Maar het pist van de regen in Amsterdam en Jonas Stampe heeft veel te weinig troep op straat zien liggen. Dat wordt geen instrument maken vanmiddag. Want die instrumenten worden bij Snöleoparden, de tweemansband van Stampe, doorgaans gemaakt van rotzooi. Van wat jij normaal gesproken bij het grofvuil zet, maakt hij xylofoons en rammelende percussie. Het debuut van Snöleoparden is een mix van wereldmuziek, minimale techno, Pakistaanse zang en kinderliedjes. Niks voor een miljoenenpubliek. Toch blijkt Stampe te geloven in een optreden op Wembley. Klik door voor het interview dat we met hem hielden.
Kawori Inbe maakt al jarenlang foto's van schattige Japanse meisjes. Haar methode is als volgt: Ze praat met haar modellen over hun levens en vervolgens fotografeert ze ze in settings die verschillende aspecten van hun persoonlijkheid laten zien, en daarmee een stukje van Japanse cultuur in het algemeen. Bekijk het zelf in deze fotoshoot.
Een tijdje terug deden we een interview met De Staat en nu hebben ze een behoorlijk leuke videoclip gemaakt. We gaan hier niet beweren dat er een causaal verband is tussen die twee zaken, maar het zet je toch aan het denken. Ok, geintje, we hebben er geen reet mee te maken. Koen Mortier heeft de video geregisseerd.
Teruggenieten van een fijne avond is een cadeautje voor je leven. Daarom is hier een filmpje van het Release The Beast-feest dat we eeuwen geleden, op 4 april 2009 om precies te zijn, in de Schiecentrale in Rotterdam gaven.
We weten heus wel hoe je in elkaar zit, hoor. We kennen je nu al een tijdje en hebben je helemaal door. Zo weten we dat jij je maandagochtend niet door komt zonder a) zes uur extra slaap, b) de Maas aan koffie of c) porno. En we willen graag dat je weet dat je op ons kunt rekenen. Daarom is hier een link naar een website die in elk geval voldoet aan één van je directe behoeften.
Wooowwww yoehoe Efteling! Voor Ron Mandos is het bloemistenbestaan allang een gepasseerd station, heden draait hij zijn hand niet meer om voor een tentoonstellinkje hier of een expositietje daar. Hoewel? Met de tentoonstelling Bio-Shock - Artists Anonymous (bekend van onder andere solo-exposities in Hamburger Bahnhof Berlin en de Liverpool Biennale), bestaande uit een installatie van verschillende surrealistische scènes zoals een ‘wild wood’ en een uit de kluiten gewassen tuin, komt hij toch wel weer gevaarlijk dicht in de buurt van zijn oude ambacht.
Je hebt het misschien al gemerkt aan de banners met een omvang van een Brabants boerengehucht op onze site; Epicly Later`d is genomineerd voor een Webby
in de categorie sport. Paddy O`Dell verdient die prijs, maar ik was het
Amerikaanse levensbeschouwelijk gelul over skateboarden wel wat beu
geworden. Ik snap best dat Mike Carrol of Marc Johnson af en toe zelfmedelijden hebben als ze zichzelf van een 12 stair moeten smijten voor een
advertentie, maar komaan mannen, wees dankbaar dat je je geld verdient
met skateboarden en niet met, zeg, schoonmaken in het mortuarium. Op VBS kan
je nu naar Skate Europe kijken, waarin je de nieuwe jonge garde Europese skateboarders aan het werk ziet. De transeuropese express begint in Groot-Brittannië waar in Londen skatespots zoals South Bank, Harrow Skatepark en Stockwell Skatepark dreigen te verdwijnen door de expansiedrang van aannemers en bouwpromotoren.
Neem inhoud van deze site over (XML)
Laatste reacties