BRAZILIE - FAVELA PAINTING

Als je de laatste tijd ons blog een beetje hebt gevolgd, moet je onderhand wel denken dat Brazilië de meest verrotte plek ter wereld is. Daar heb je dan grotendeels gelijk in, maar de zachte krachten zijn al begonnen met het verbeteren van het beeld dat mensen van de Braziliaanse sloppenwijken hebben. Letterlijk. Dre Urhahn en Jeroen Koolhaas zijn de helden die het Favela Painting project hebben opgezet. Om te laten zien dat het in de achterbuurten van Rio niet alleen maar kommer en kwel is, maakten Dre en Jeroen een muurschildering in een van de door drugsbendes gecontroleerde buurten - dezelfde wijk waarin een journalist levend werd verbrand met autobanden. Met niets dan een beetje verf, wat plaatselijke kids en een hoop hard werk maakten ze hun kunstwerk. Binnenkort gaan ze terug naar Rio om een hele heuvel te schilderen, dus wij hebben Dre even gevraagd of hij niet bang is om in brand te worden gezet of in tweeën te worden gehakt met een samuraizwaard.

VICE: Hoe kwamen jullie op het idee voor het favela-painting project?

Dre: Jeroen en ik reden door de favelas omdat we een documentaire over Braziliaanse hiphop  maakten. Toen viel ons op dat er erg veel creativiteit in die favelas zit en dat het niet alleen maar doffe ellende is. We wilden het imago van de wijk verbeteren en tegelijkertijd iets creatiefs en kunstzinnigs doen. Muurschilderingen leken ons een goede oplossing. Door met mensen uit de wijk te samenwerken, zouden we meteen een paar mensen uit de wijk waardevolle vaardigheden aanleren.

Maar hoe ging dat dan, hoe kwamen jullie de sloppenwijk in?

Een NGO die daar al projecten had lopen, hielp ons aan de contacten en zorgde ervoor dat we de wijk inkwamen. We kregen iedere ochtend te horen of het die dag veilig was om in de wijk aan de slag te gaan. Als het veilig was, reden we er met een busje heen. Vervolgens schilderden we de hele dag met de twee jongens die ons hielpen, Vitor en Mauri. ’s Avonds dronken we dan een biertje terwijl we een voetbalwedstrijd keken.

Hoe was het samenwerken met die jongens?

Leuk, maar moeilijk. Ze waren 14 en 15 en uitgekozen uit een project dat Soldados Nunca Mais heet en is bedoeld om jongens op die kritieke leeftijd weg te houden uit de bendes. Een voorbeeld van hoe lastig het was om met deze jongens samen te werken was toen we ze voor de eerste keer een kwast in de hand duwden. Ze wisten totaal niet wat ze ermee moesten doen. Het was vreemd om uit te leggen dat je die kwast in de verfpot moet stoppen en dan heen en weer moet bewegen over de muur. Nederlandse kinderen weten dat allemaal.

Maar als jullie die jongens onder de hoede nemen en vaardigheden leren waarmee ze op een legale manier geld kunnen verdienen, verliest zo’n bende toch rekruten? Maakte dat jullie project niet gevaarlijk?

Nee, want die bendeleden zijn ook jongens met jongere broertjes. Een paar van die gasten vertelden ons eens dat ze het jammer vonden dat we er niet waren rond de tijd dat zij het bendeleven instapten. Mensen hadden ook respect voor het feit dat wij niet aan ‘dressing down’ deden. Veel buitenlanders in de favelas zien er nog armoediger uit dan de bewoners zelf, terwijl dat nergens op slaat. Wij trokken gewoon ons beste pak aan. Daarnaast vond iedereen de muurschildering een geweldig initiatief, omdat de mensen daar trots zijn op het moois wat tot stand is gekomen en omdat de muur waarop wij werkten geen kogelgaten had. Een paar moeders in de wijk zeiden “Als jullie nou alle muren in de wijk schilderen, wordt er helemaal niet meer geschoten”. Helaas zitten er sinds een paar weken toch weer drie kogels in de muur, dus dat verhaal gaat niet meer op.

Hoe onveilig is het daar dan eigenlijk?

Nou, geweld is aan de orde van de dag, iedereen heeft door geweld overleden familieleden of vrienden. Maar mensen wennen eraan. Toen we tijdens een politie-inval dekking zochten in een huis, vroeg één van onze schilderjongens of ik zin had in chips. Ik dacht dat hij het bij zich had, dus ik zei “ja hoor”. Voor ik het door had sprintte hij het huis het en zigzagde hij tussen de politietanks door naar de overkant van de straat. Een minuut later rende hij weer terug met een zak chips. Mijn hart stond stil, maar voor die jongen was het niets bijzonders. Die gewenning zorgt ervoor dat veel mensen tegen verdwaalde kogels oplopen.

Wat is het engste wat jij zelf hebt meegemaakt?

We reden een keer op een weg die tussen twee favelas in lag toen het verkeer opeens werd stilgezet door tien jongens op zwarte motoren. Ze reden de weg op en hielden met machinegeweren in hun gestrekte armen de weg vrij voor de andere bendeleden die van de ene naar de andere wijk verhuisden omdat ze wisten dat er een grote confrontatie met de politie aankwam. Dus de brommerjongens bewaakten de boel terwijl de zwaarbewapende troepen in busjes snel de weg overstaken. Op zo’n moment kijk je nergens naar en hoop je dat alles zo snel mogelijk voorbij is. Een andere keer liep ik door ‘onze’ favela en toen kwam er ook een knul op een brommer voorbij. Hij toeterde twee keer, het teken dat hij een bendelid was en dat iedereen zich rustig moet houden. Toen hij wegreed, liet hij zijn machinegeweer vallen. Het ding stuiterde mijn richting op en ik stond daar met twee boodschappentasjes in mijn handen mijn ogen dicht te knijpen. Toen het geweer stillag, pakte het bendelid het snel op en reed hij beschaamd weg. Als je dat meemaakt staat de tijd wel even stil.

Wow. En toch ga je terug?

Ja. Als je goed oppast is het heus niet zo gevaarlijk hoor. Alleen moeten we nu meer sponsoren vinden. Vrijdag 31 augustus is de opening van een tentoonstelling over ons project en alle kunstwerken daar worden na afloop geveild. Zodra we genoeg geld hebben gaan we terug, we willen het nu wat groter aanpakken dan de vorige keer. De favelas zijn vaak op heuvels gebouwd en we zouden nu het liefst alle muren op een steile heuvel beschilderen, zodat er een enorm kunstwerk ontstaat.

Veel succes!

De tentoonstelling waar Dre het over heeft, opent aanstaande vrijdag om 5 uur ’s middags. Dus ga naar Studio Apart op de Prinsengracht 715 in Amsterdam en geef een beetje liefde en een boel geld aan deze mannen. Kijk trouwens ook nog even op favelapainting.com voor meer info en toffe foto's.

Comments

[Geplaatst door: jut en jul]

Da ziet er 'dope' uit.

[Geplaatst door: Krompoot]

Heb je weleens een oude man geneukt?

[Geplaatst door: blaaskaak]

Ik lust ook wel chips.

[Geplaatst door: Bier, zweet en goolen maken]

Favela, faschmela. Moet je eens een dagje in de Jozef Israelsstraat rondlopen. Slaan ze je met een ' looien' pijp tegen de kaak. Om maar niet te spreken van Phil Fouchier, de bangelijke buurvrouw met haar krimpribbel. Sjawel!

[Geplaatst door: MonoBrow]

Dré is altijd lekker bezig.

[Geplaatst door: ramon]

Ik heb een tijd bij een verffabriek gewerkt en die kunnen jullie misschien sponsoren

[Geplaatst door: Nurzahan@Autobanden]

Autobanden prijsvechter. Meer dan 60 bandenmerken goedkoop geprijst. Autobanden kopen en

montage in heel Nederland. Gratis levering.
http://www.ej-banden.nl