VIDEO GAMES KILLED THE RADIO STAR - FIGHT NIGHT ROUND 4

 

Ik ben nooit een grote boksfanaat geweest, maar als ik moet kiezen tussen Rocky en Jake Lamotta, dan gaat mijn voorkeur toch uit naar de Raging Bull. Waarom? Wel, dat is heel simpel te verklaren. Boksers zijn per definitie masochistische, gestoorde zotten en geen doodnormale Amerikaanse volkshelden met een scheve bek. Ze meppen liever op hun vrouw dan te trainen in de gym en zijn ziekelijk jaloers als hun wederhelft met een blauw oog rondloopt omdat ze tegen een paal is gelopen (ze hadden het haar liever zelf gegeven, omdat de steak niet rauw genoeg gebakken was).

FASHION - DIE VAN DE THEATERKOSTUUMOPLEIDING HEBBEN TEVEEL VERBEELDING

We doen heel hard ons best om Rachel, onze Amerikaanse intern, te integreren in de Belgische maatschappij. Los van het feit dat we dat tot nu toe vooral gedaan hebben door haar dronken te laten voeren door iedereen die wat drank heeft staan en haar vooral geen plannetjes te geven als ze ergens naartoe moet, doen we dat door haar naar authentieke Belgische culturele evenementen te sturen. Zo leek de show van de masters Theaterkostuum van de Aacademie van Antwerpen ons een aangewezen gelegenheid om haar kennis te laten maken met een oorspronkelijke uiting van spontane...euh...we wijken af. Rachel ging vorige vrijdag naar Scheld'Apen en zoals te verwachten viel, werd het er behoorlijk weird.

DE REVIEWMACHINE HEEFT MIJN JOB AFGEPAKT

In onze Technology Issue hadden we jullie beloofd om onze muziekreviews te laten uitvoeren door een computer. Een dikke maand na die belofte is het zover. De reviewmachine heeft haar werk goed gedaan, zo goed zelfs dat ik er bang van word. Recensenten aller landen en geeks met een muziekblog, begin  maar al te beven, want de reviewmachine is here to stay. Het ding slaagt er bovendien in om een ongekend niveau van arrogantie te bereiken, het soort bekakte praat dat enkel uit een computer kan komen die de plaat nog nooit heeft gehoord. En dan nog zijn deze recensies beter dan het gewauwel van 98% van de recensenten.
Klik door voor de almachtige mening van de Reviewmachine. Ik ga even een mailtje sturen naar de hoofdredacteurs van De Morgen, Focus Knack, Humo en De Standaard. Een nieuwe besparinsgtip zullen ze daar zeker graag zien komen.

DENEMARKEN - EEN FEESTJE BOUWEN MET DE VIKINGEN OP SPOT FESTIVAL: DEEL 1

Het is mei - nee eigenlijk wàs het mei - en dat betekende dat het tijd was voor het SPOT festival. De Deense organisatie DMX, Danish Musix Export, nodigt elk jaar een hoop mensen uit om zich te komen amuseren op SPOT, het Deense showcasefestival in Aarhus. Dit jaar was er geen bus om alle Nederlanders en Belgen op te pikken, maar kregen we een auto waarmee we zo snel als we wilden door Duitsland mochten rijden. Na haar glorieuze doortocht vorig jaar moesten we niet lang nadenken wie we gingen sturen. Klik door voor deel 1 van Doris' SPOTverslag en een resem handige tips om het land van de Vikingen onveilig te maken.

I WANT MY DVD'S - DRIE TIPS VOOR EEN WARME JUNINACHT

Deze week ligt onze nieuwe Festival Guide in de winkels. We vonden het al te gek om in een nummer dat volledig gewijd is aan het overleven op een festival dvd-reviews te plaatsen, maar konden jullie moeilijk de hele maand juni zonder dvd-tips laten overleven. Kwestie dat je behalve porno, halfslechte anime, Vitaya, porno en de sporadische syllabus ook nog eens iets te zien krijgt waar je binnen een jaar nog wél iets van weet.

Flight of the Conchords
Warner (HBO)   
Ergens helemaal niet zo diep weggestoken in mij zit een simpele ziel die werkelijk om alles moet lachen. Daarom kun je me ook zo ongeveer één keer per jaar in een musical-voorstelling betrappen. Musical is zo potsierlijk en surrealistisch (zingen terwijl je over straat wandelt, really?) dat het grappig wordt. Daarom was ik ook de enige van de recensenten die tijdens de persvisie van Flight of the Conchords de slappe lach kreeg. Sorry, maar het lukte me niet mijn ‘mij-kun-je-niet-zo-makkelijk-doen-lachen-want-ik-ben-journalist’-smoel vast te houden. Twee Nieuw-Zeelandse slackers in NY, Bret en Jemaine, doen Spinal Tap verbleken in debiele lyrics en gemiste pick-up-lines. Maar dat weten jullie allemaal al. Enkel flauw dat ze manager Murray zo ongegeneerd gekopieerd hebben van David Brent in ‘The Office’. Voor de rest: hi-larische reeks. Maar dat wisten jullie waarschijnlijk ook al.

MANCHESTER - HEIMWEE (EN EEN HOOP GRIETJES MET BUNNY-OORTJES) OP FUTURESONIC

Onlangs leek het ons een goed plan om mensen op pad te sturen naar festivals ver weg. Soms hebben we van die ingevingen. Joeri Bruyninckx leerde ons van in Oostenrijk dat sperma moeilijker van je schoen te krijgen is dan stront. In de hoop om nog meer verhelderende inzichten te krijgen in de gewoonten van onze buurlanden, stuurden we onze blondste reporter, Baby K, naar Futuresonic in Manchester. Bleek dat het voor haar eigenlijk gewoon een excuus was om de banden weer aan te halen met de stad waar ze op Erasmus heeft gezeten, en vooral om venten te versieren die ze eigenlijk moest interviewen. Maar goed, we zouden zelf niks anders gedaan hebben. Lees verder voor Baby K's verslag vol wazige foto's en grieten met bunnypakjes. 

DE MUZIEKREVIEWS WAARVOOR WE IN DE TECH ISSUE GEEN PLAATS HADDEN

SEELAND
Tomorrow Today
Hub100/lorecordings
-
Shit, Kas. Die Seelandplaat. Dat moet toch een fout zijn? Moest die niet naar die gast die al die weirde Duitse soundscapehippieshit reviewt verstuurd worden? Ik ga die afkraken, terwijl dat misschien een fijne plaat is. Alleen dead boring. Iets voor Duyster of zo. In het vervolg stuur je me die van die Braziliaanse nu-rave chickies, ok? Give the white man what he needs, bro.
JACK BLACK

A FIST IN THE FACE OF GOD - SEPULTURA

Als je het schijt hebt aan metal, stop dan snel met deze blog te lezen en ga verder doen waar je mee bezig was (lieve diertjes martelen in een zelfaangelegd bedje van roze petunia's, gok ik). Als je wel van metal houdt, zoals Gaal van Gorgoroth houdt van bloed uit een beker drinken, dan wordt dit in geen tijd je favoriete wekelijkse Viceblogpost. Elke week gaat de mysterieuze gastblogger Rockwell op zoek naar obscure metalbands die eruit zien alsof ze hun eigen moeder rauw zouden opeten en pis drinken als ze opstaan. Omdat in de US en UK op dit moment The Brazil Issue uit is, een nummer dat hier niet verschijnt, beginnen we met Sepultura. De broertjes Cavalera maakten midden jaren 80 al het hyperkatholieke Brazilië onveilig met hun angstaanjagende blackmetal, nog voor ze bekend werden in de rest van de wereld. Klik door om een obscure track te beluisteren en schrik niet, want het is in het Engels, maar dat moeten jullie drugs gebruikende, vleermuis-etende fuckers wel aankunnen, niet? 

LIEFDE IN TIJDEN VAN DIFTERIE

 

Toen ik een paar vriendinnen vertelde dat ik een review moest schrijven over het videospel van Grey`s Anatomy bliksemden ze me bijna neer met hun jaloerse blikken. Ze zijn dan ook grote fans van de serie waarin dokters het ene moment geconfronteerd worden met een patiënt die doorboord is door een niet ontplofte raket en het andere moment met de oncontroleerbare drang om op elkaar te kruipen.

DE MUZIEKREVIEWS WAARVOOR WE IN DE FASHION ISSUE GEEN PLAATS HADDEN

CANNIBAL CORPSE
Evisceration Plague
>Metal Blade

Toen Paniekzaaier nog een puisterige puber was, trof je hem al doodsreutelend in de badkamer aan en some things never change. Cannibal Corpse doen nog steeds waar ze al jaren straf in zijn : de puriteinse moraalridders wat afgehakte ledematen toewerpen. Blastbeat death metal zonder adempauzes of een greintje originaliteit. Een goed geoliede moordmachine van wereldklasse en nog steeds de bloederige rots in de metalbranding. Momenteel weer op doortocht in Dietsland... See you in the pit!
PESTMAGNEET

Klik door voor de reviews van GRAND DUCHY, CHARLIE WINSTON, TOMBS, GNAW en AFROBUTT.