Om te bewijzen dat onze fotografen meer doen dan alleen prentjes kijken, vroegen we twee van hen om een foto te maken die was geïnspireerd op een boek dat ze daadwerkelijk hadden gelezen. Hier kwamen ze mee terug.
Skopje is een stad in Macedonië (lang leve Google Maps). In deze stad wandelt er een fotografe rond en haar naam is Hana. Op haar website vond ik filmpjes terug van vogels die zingen op Satisfaction van Benni Benassi en enkele captaties van de wind. Dat klinkt allemaal zeer American Beauty en dat is het ook. In ieder geval, Hana maakt ook foto's van bomen en mensen in de stad. Leuk, toch?
Als Koen Wouters met zijn 4x4 naar Afrika rijdt om weelderige avonturen te beleven dan kan me dat een bal jeuken. Simon en Bas doen hetzelfde, maar met een geitje. Het grote verschil is dat zij grafische ontwerpers zijn met een dorst naar avontuur en geen uitgemolken BV die wil bewijzen dat hij de beste sos heeft en de andere dagen van zijn jaar vult met het bezingen van het Sportpaleis, terwijl iedere dwaas de tekst meebrult van zijn grootste lied. Kortom, deze mannen vind ik wel sympathiek. We hebben afgesproken dat ze mij up-to-date houden van hun gebeurtenissen.
Joshua Hoffine weet hoe je kinderen bang maakt. In de afgelopen jaren heeft hij gewerkt aan een serie doodenge foto’s die de horror laat zien die leeft in de verbeelding van een kind. Monsters onder het bed, ontsnapte seriemoordenaars, opgegeten worden door een enorme slang, enge clowns die… ja, gewoon. Enge clowns.
Ik ga meteen iedereen teleurstellen: er is geen rechtstreekse verbinding tussen Overpelt en Osaka. Hij zou er moeten komen, de wereldhandel kan er alleen maar de vruchten van plukken. Gratis Japanse meiden over de vloer kan iedere Belg wel gebruiken, al is het om de strijk te doen. Rob Walbers, die gast die al die bands fotografeert, denkt daar hetzelfde over doch met een lichte nuancering: hij is verliefd geworden op het land. Als teken van zijn liefde maakte hij foto’s van Japanse tattoo’s en van Vinny de punkrocker van Osaka. Zijn collectie van beeldjes van het land van de reizende zon is nu te bezichtigen in Overpelt tot 13 november. Nog nooit in Overpelt geweest, zeg je? Laat dit je ontmaagding zijn. Nu, je kan ook de tentoonstelling bezichtigen in Antwerpen, in de TRIX, van 12 november tot 20 december.
Voor de Film Issue maakten onze vriendjes van Vice Nederland een nasty horrorschoot met gemutileerde meisjes, bloedigere pruiken en blote borstjes. Hier de making of met gruwelijke special effects waar Spielberg zijn vrouw voor door de wc zou spoelen. En er zitten ook halfnaakte bebloede meisjes in, of had ik dat al gezegd?
Vorige week werd het jaar officieel ingezet voor alle studenten. Dat ging gepaard met een nieuwjaarsfeestje van Eastpak (haha, de grapjassen) in Petrol in Antwerpen. Omdat ik een vermoeden had dat daar nieuwe bloemetjes zouden paraderen, besloot ik om er naartoe te gaan met aan mijn zijde Sebastien Greffe, de meest bronstige fotograaf op aarde. Hij stond deze keer wel heel scherp en werd door de security buitengegooid omdat hij een vlag van Eastpak wilde meenemen - stoute fotograaf - maar achttien telefoontjes later mocht hij weer naar binnen om een feestje te bouwen.
Ik weet dat wij in het magazine altijd vanalles beloven, maar voor een keer komen we onze beloftes ook na. Bij het interview met Christian Lee van Center Divider hadden we gezegd dat we extra foto's op de blog zouden zetten. Meestal vergeten we dat achteraf, maar voor een keer hebben we het onthouden. Nu gaan we zeker een cadeautje krijgen van de Sint. Klik door voor de foto's van de man die Bloc Party manager is, cowboy boots draagt en foto's maakt waar je absoluut geen lijn in kunt trekken.
Er zijn van die meisjes die zo zweverig zijn dat ze toch sexy zijn, zoals de meisjes van The Virgin Suicides. Eveline Bouttens is zo'n meisje, maar dan wel met de langste benen die ik ooit gezien heb. Ze woont in een wereld waar alles omgeven is met zachte randjes, een beetje als een oma, maar dan zonder rimpels. Haar foto's lijken op herinneringen van toen je nog klein was, het soort dat je in een album plakt en bekijkt met een kop thee en vers gebakken koekjes erbij.
Sommige mensen raken nooit uit hun anale fase en daar zijn we maar wat blij om. Waar sommigen al niet meer naar toilet durven gaan als iemand te dicht bij de wc-deur staat, zien anderen de lol van een drol nog steeds goed in. Tine du Gardein is er daar eentje van. Gelukkig neemt ze af en toe een fototoestel ter hand en laat ze ons meegenieten van haar gortige maar oh zo gelukkige avonturen.
Recent Comments