Er zijn van die meisjes die zo zweverig zijn dat ze toch sexy zijn, zoals de meisjes van The Virgin Suicides. Eveline Bouttens is zo'n meisje, maar dan wel met de langste benen die ik ooit gezien heb. Ze woont in een wereld waar alles omgeven is met zachte randjes, een beetje als een oma, maar dan zonder rimpels. Haar foto's lijken op herinneringen van toen je nog klein was, het soort dat je in een album plakt en bekijkt met een kop thee en vers gebakken koekjes erbij.
Sommige mensen raken nooit uit hun anale fase en daar zijn we maar wat blij om. Waar sommigen al niet meer naar toilet durven gaan als iemand te dicht bij de wc-deur staat, zien anderen de lol van een drol nog steeds goed in. Tine du Gardein is er daar eentje van. Gelukkig neemt ze af en toe een fototoestel ter hand en laat ze ons meegenieten van haar gortige maar oh zo gelukkige avonturen.
Dries Delputte is een sympathieke gast uit Gent met een snor, een kindje en een fototoestel. Hij verheft kanten gordijntjes en melodramatische kinderportretjes tot publicatiewaardige foto's. Van bommaprullaria kijken we hier niet echt verbaasd op, maar wie erin slaagt van een grijnzende kameel met rottende tanden een mogelijke nieuwe BFF te maken, verdient een badgeke van medewerker van de week.
Paul Herbst does more than photographing his
friends--his imagery is something of a scavenger hunt of trees, human
hair, and smoke. After some persuasion I got Paul to chat with me, and
I started talking about bears walking around in Moscow. He told me
about his parents' half-dead cat who has magical powers, his desire to
photograph the US, and doing nothing in the meantime (which is highly
doubtful). He just published the first issue of his zine, My Shit Is Gold, and is now in the process of doing the second. And he doesn't even own a digital camera.
Ken je dat gevoel? Het is barbecue in de straat, je ma heeft teveel wijn gezopen en begint wel heel erg vriendelijk te doen tegen de buurman. Genant en het moment waarop je wou dat je meer gezopen had dan je moeder, zodat je er ook mee kon lachen. De vrouwen op de foto's van Zaza Bertrand zijn ook zo, al hebben ze waarschijnlijk nog meer wijn in hun kas en hebben ze ook nog eens een bikini aan. Want ze hebben misschien al hangtieten, maar Gambia is een seksparadijs voor vrouwen op middelbare leeftijd.
Nadat hij de jaren '80 overleefd had in de Verenigde Staten, verhuisde de Duitse fotograaf Miron Zownir in 1995 naar Rusland en bleef daar een hele tijd hangen. Zijn oorspronkelijk plan was om er het nachtleven te documenteren, maar dat bleek nogal duur te zijn, dus wisselde hij het in voor het stationsleven. Hij werd er in een vreemd universum van zwervers, gestoorde baby-hoeren en zotte mensen gezogen die allen ontslagen waren uit de psychiatriche instelling (of er nooit toegelaten werden). Nu is hij terug in Berlijn, maar hij is zijn voorliefde voor seksclubs, vreemde persoonlijkheden en geïntoxiceerde acteurs nooit echt verloren. Twee jaar geleden heeft hij een controversiele documentaire gedraaid over Bruno S., en er komt volgende maand een boek van hem uit. Hier zijn al enkele foto's.
Aangezien er toch regelmatig plaatjes van dieren in Vice staan, wil ik graag mijn dierenliefde met jullie delen. Ik heb mijn hele leven lang al huisdieren. Om de een of andere reden hadden al die beesten altijd een nogal raar kantje. Of zelfs meerdere. Het begon met een vis die om de zoveel tijd van kleur veranderde en uiteindelijk zelfmoord pleegde door in mijn vaders schoen te springen. Daarna had ik een dwergparkiet, Twikkie. Ik had die zo genoemd omdat ik in mijn jeugdige onschuld op een toilettegel las "Een twikkie is een heel klein ...." Met zo'n naam kun je als parkiet natuurlijk nooit een volwaardig bestaan opbouwen. Twikkie sliep liggend op een zakdoekje, at caviavoer en kwam zelfs een keer vast te zitten in zijn laddertje waarna mijn vader hem moest loszagen. Het zal niemand verbazen dat Twikkie nooit echt oud geworden is.
Ken je dat hitje van The Postal Service 'Such Great Heights'? De foto's van Misha de Ridder zien eruit zoals dat nummer klinkt. Ok, het is misschien lame om deuntje onder het werk van die gast, of voor de hand liggend, maar het is het compliment bedoeld. Hij maakt het soort foto's waarvan je altijd ergens vermoedt dat ze niet echt zijn, zo vredig en sereen zien ze eruit. Alsof ze op de maan gemaakt zijn of zo.
The Beatles, Elizabeth Taylor en zelfs Michael Jackson in zijn slaapkamer, Harry Benson heeft ze allemaal al voor zijn lens gehad. Maar nu doet hij iets anders, en hij doet het naakt. Hier fotografeert hij onze favoriete fotografen en deze fotograferen hem vervolgens. Met kleren aan weliswaar, om de hele boel toch wat zindelijk te houden. Klik door voor portretten van Ryan Mcginley, Richard Kern, Roe Ethridge en natuurlijk Harry Benson zelf.
Recent Comments