Er is niemand die echt iets begrijpt van Die Antwoord. Al wat we weten is dat ze een 'next level rap-rave krew' zijn, bestaand uit een magere witte MC met piekhaar en in zijn lichaam gekraste gevangeniskreten, en een grofgebekte, peroxideblonde bitch in gouden spandex. Op het podium worden ze vergezeld door Zuid-Afrikaanse gangsterrappers en een DJ met Progeria.
Op Eurosonic heb je randverschijnselen. Zo was er een reeks concerten te zien in bars waar de organisatie niets mee te maken had. De Crowbar is zo'n bar: volwaardige pinten in plaats van colaglaasjes bier, vette affiches tegen de muur en een volle lading straight ass rock 'n roll muziek. Ik werd een beetje dronken en bewoog mijn te kleine bilwangen van links naar rechts. De muzikanten die daarvoor verantwoordelijk waren, heb ik backstage – lees: in de keuken – gevolgd en enkele vragen gesteld.
Een tijdje geleden belandden er een paar nummers van twee Denen genaamd Jarno Varsted en Lady Lützen op mijn computer. Ik werd er erg blij van en gaf de helft van mijn vriendenkring ter ere van kerst, nieuwjaar, verjaardag of hun eerste menstruatie een mixtape met hun muziek cadeau. (Een illegale praktijk, zo bleek achteraf. Er was namelijk zelfs nog geen demo of wat dan ook uit. Maar dat had degene die de muziek op mijn laptop had gezet, niet gezegd. Heb je eens een zeer exclusieve primeur, weet je het niet eens. Hoe suf is dat.) Toen ik laatst voor een week naar Berlijn vertrok en even de concertagenda checkte, ontdekte ik dat de band van Jarno Varsted en Lady Lützen niet Jarno Varsted en Lady Lützen heet, maar Straight From The Harp en dat ze in Berlijn wonen. Het concert haalde ik helaas niet, want met nachtbussen reizen is niet übergeil (Ja. Dat is een understatement). Ik ontmoette ze wel voor een interview. Ze zijn lief en cool. En degene die dat niet vindt, mag voor straf drie kwartier in een vochtige, beschimmelde hoek gaan staan. Puh.
Yeti Lane is een trio uit Parijs. Hun naam schijnt een combinatie te zijn van een album van Amon Düül II en “Penny Lane”. Hun debuutalbum (dat op 25 januari uitkwam) is al even breed: je hoort invloeden van bands als Pavement, The Flaming Lips, Grandaddy, Yo La Tengo, Can, New Order en Kratfwerk. Ze speelden op het feestje waar onze Music Editor scheef ging met de Nederlandse collega's op Eurosonic Noorderslag, wat leuk was. Frontman Ben Pleng maakte een mixtape exclusief voor Vice, hieronder geeft hij tekst en uitleg.
Yeti Lane_- Vice Mixtape.
Iemand noemde Julio Bashmore de nieuwe Joy Orbison, maar dat is misschien wat voorbarig. Julio's echte naam is Matt en hij is een jonge producer uit Bristol die muziek maakt die niemand de afgelopen tien jaar wilde horen: house. Hij heeft ook onderstaande mixtape voor ons gemaakt, en dat vinden we leuk.
De aimabele gabberpunkers van Aux Raus zijn aan het franchisen geslagen. In het kort betekent dat dat alle niet-Nederlanders ter wereld auditie kunnen doen om de Aux Raus van hun thuisland te worden, zodat de originele Aux Raus zich kan concentreren op de totale destructie van de Nederlandse podia.
Per land krijgen de beste auditanten (wat overigens heel goed een verzonnen woord kan zijn) een cd met live-versies van de liedjes toegestuurd, samen met een contract waarmee ze overal in hun land als Aux Raus mogen optreden. Als tegenprestatie moeten ze hun carrière documenteren en foto's en video's naar de originele Aux Raus opsturen, samen met 20% van wat ze verdienen. Dat is inderdaad zo'n beetje het beste idee dat de wereld ooit heeft gekend. Het beste idee sinds frituur Dampoort de 'friet Dampoort' uitvond. Mmmm!
De eerste internationale editie van Aux Raus is al een feit: de Belgen Pieter Nolf en Stijn Vandenbussche zijn verkozen en vanaf heden officieel de Aux Raus van België. Proficiat, vrienden! Check hun auditiefilmpje hierboven.
Vorig weekend was het Eurosonic festival in Groningen. Groningen is verdomme ver rijden en ik had geen slaapplaats, dus was ik eerst wel een beetje kregelig. Maar wat ik over het hoofd gezien had, was uiteraard de Hollandse gastvrijheid: Mark, de music editor van Nederland, leende me op de valreep zijn sofa en leidde me doorheen de stad. Wat bleek: het is een studentenstad propvol mooie, sappige Hollandse grietjes en dat was een leuke verrassing: ik zie ze allemaal met een kaasblok in de hand op voedselverpakkingen staan. Zo exotisch! Nuja, de gemiddelde Hollander ziet dat niet meer: hij is dat varkensneusje al meer dan gewoon. Maar goed, het was gezellig, buiten het feit dat iedereen er als Jiskefet spreekt. Probeer die mensen maar eens te verstaan. Andersom was er hetzelfde probleem: ik vraag de weg in het Nederlands, ik krijg antwoord terug in het Engels. "Oh, ik dacht dat je buitenlander was." Dat ben ik ook. Toedeledokie!
Aan alle metalhaeds: ondanks de naam Hellvete, gaat dit artikel niet
over satanische Scandinaviërs die elkaar uitmoorden en bloedstollende
metalmuziek maken. Het gaat over folk, nuja duistere folk die de
achterzijde van je schedel omkeert en als fruitmandje gebruikt.
Hellvete is een project van Glen Steenkiste en is, als lid van de
psychedelische krautrockband Sylvester Anfang II en medeoprichter van
het cult-casetttelabel Funeral Folk, al jaren geen onbekende meer in de
Belgische underground. Zijn nieuwe plaat heet "De Gek" en is een pareltje om de dood van een gordeldier te vieren.
Jean-Jacques Perrey is 80 en zoals je op de foto hierboven ziet, kaal, kerstig en kwiek. Jean-Jacques is niet zomaar een Franse bejaarde met een kerstmuts. Hij is een van de grondleggers van de elektronische muziek. In de jaren '40 (als ik goed reken) kreeg Jean-Jacques een keyboard cadeau en hij vond dat zo leuk dat hij stopte met zijn studies geneeskunde. In de jaren erna heeft Jean-Jacques ons verblijd met vrolijke platen waar kermisuitbaters meervoudige orgasmes van kregen. Ik houd niet van kermissen maar heb jaren geleden om onverklaarbare reden al zijn cd's verzameld op mijn harde schijf.
In Aalst valt er nooit een fuck te beleven. Dat is een cliché, maar dat heb ik ook niet zelf verzonnen en ik kan er bovendien niks aan doen. Al een geluk dat de mannen van Netwerk voor wat punk en noise zorgen met Action Beat! Dat Britse tuig opent vrijdag Haunted Christmas Terror, een alternatief voor de muffe kantoorfeestjes waar de champagne na twee flessen altijd op is. Iedereen met een zwak voor scheurende drums en loeiende gitaren sjeest morgen dan ook richting carnavalstad. Geen idee in welke bezetting ze zullen optreden, maar in het verleden durfden ze al eens met vier drums en een veelvoud aan gitaren het podium bestormen.
Recent Comments