OBSCURE JAMS MET MAURO

Mauro is de engel des doods van La Bamba. Tijdens de Ultros Exemos La Bamba Night(mare) bracht hij een waanzinnige versie van de klassieker van Ritchie Valens. Mauro, die naast muzikant ook satanist en columnist is, is niet meteen iemand die een muzikaal experiment uit de weg gaat. Nee hoor, hij kijkt de duivel recht in de ogen en zegt: "Wat ist met a moeder". Op regelmatige tijdstippen, meestal het zesde uur van de zesde dag van de zesde maand, speelt hij in obscure bohemerholen zoals Scheldapen waar hij dan jodelt zoals een collibri op amfetamines. Kijk maar.

ANTWERPEN - JOERI BRUYNINCKX GAAT NAAR DE NACHTEN

Soms gaan de dingen helemaal zoals ze moeten gaan. Alles begon woensdagmiddag: onze vriend Joeri Bruyninckx stuurt ons een mail om naar de Nachten te gaan; wij zijn blij dat er iemand daar verslag van wil uitbrengen (omdat wij dat soort blije, entoesieaste mensen zijn, zeker als de zon schijnt). Wij regelen hem een ticket, Joeri gaat en schrijft zijn stuk, wij vergeten volledig Joeri erop te wijzen dat het misschien interessant zou zijn om een fototoestel mee te nemen, Joeri stuurt zijn stuk op, zonder foto, wij bijten een stuk uit onze duim, stagiaire Charis vertelt dat ze ook op de Nachten was en ook geen foto's nam, en ook niemand kende die er foto's nam, wij bijten een stuk uit onze andere duim, en nog een stuk uit de eerste, waarna er een foto uit haar schattig agendaatje valt. Een fotootje dat er verder niets doe doet maar door een meisje dat Michiel Hendrickx moest voorstellen genomen werd, op de Nachten. En zo weer een beetje relevant werd voor deze blog.
Klik door voor Joeri's verslag (het ding waar het hier allemaal om te doen is, uiteindelijk). Zijn verslag is het beste resultaat van de hele Nachten-organisatie van dit jaar.

ONZE VRIEND MAURO PRAAT OP DE RADIO OVER ONS (EN EEN AAP OP TOILET)

Onze vriend Mauro, die hier ondertussen toch al een jaar of twee jullie elke maand voorziet van de meest wonderlijke columns aan deze kant van de Andromedanevel, werd gisteren geïnterviewd op Studio Brussel. Het was ergens op een uur waarop de meesten van jullie a. of al uitgeteld uw navelhaar lagen te tellen of b. het uitgetelde navelhaar van uw lief aan het schoonmaken waren na een fijne improvsessie zonder penetratie. Wel, op dat eigenste moment dus, vertelde Mauro dat hij nog huiswerk moest gaan maken (een illustratie bij zijn volgende column, iets met een aap). Maar eerst speelde hij nog een akoestische miniset. En dit weekend staat hij met zes verschillende projecten op De Nachten. Verbazingwekkend, wat een mens allemaal kan doen als hij geen navelhaar telt, vind je ook niet?
(Oh, en voor de trageren van geest: elk woord van deze column linkt naar een van Mauro's columns. Of naar zijn interview. Of zijn miniset op de radio, of naar de Nachten. Dit is dus ook een soort dank je en een tribute aan een trouwe vriend.)