DJ MUGGS - VITAMINWATER PARTY IN BRUSSEL

 

Lang leve de gezondheid van de mens. Dat was zo'n beetje de boodschap van het feestje waar ik beland was. Er werden gratis vitaminedrankjes weggegeven en later op de avond zou Dj Muggs komen draaien. Hij heeft zijn strepen verdiend met Cypress Hill en Soul Assassins records, kortom: de binnenkant van zijn broekzak bevat meer kapitaal dan mijn spaarboekje. Ik baande mij een weg tussen de promogirls die toevallig ook allemaal verschrikkelijk mooi waren, gaapte het laatste blondje in de rij iets te lang aan en zette mij in een vreemd, eivormig designzitje met vreemde akoestiek om Dj Muggs uit te horen.

DUVELCOCKTAILS - BUIKSKE HEEFT DORST

 

Als we in dit apenland één ding kunnen, dan is het wel zuipen en omdat bier (samen met chocolade en xtc) ons belangrijkste exportproduct is en zuipen onze voornaamste hobby, is het onze plicht om neer te kijken op alle breezersletjes en comazuipers van deze wereld. Onlangs kwam ik tot de vaststelling dat hipsters in Amerikaanse loungebars op de tonen van Trentemoller nippen van biercocktails met namen zoals Black Velvet (donker bier met champagne), Beer Bloody Mary (tomatensap, bier, tabasco en worcestershire saus), Beesting (donker bier met sinaasappelsap), Caribbean Night (bier met koffielikeur) en South Wind (bier met meloenlikeur). Om toch maar niet te moeten onderdoen en als excuus om nog wat te kunnen drinken, hebben we bij wijze van experiment dan maar Duvel Cocktails gemaakt. Je kent de uitdrukking wel: 'Buikske heeft dorst en leverke heeft een cirrose'.

I HEART AMERICAN FOOD

Bij ons op kantoor hebben we een Amerikaanse stagiair die Rachel heet. Dagelijks omstreeks 10:30h lucht ik mijn hart en zij is het luisterend slachtoffer. Meestal ratel ik door over liefdesverdriet, rode vlekken tussen mijn benen en belastingen die ik niet betaal, maar laatst gooide ik het per toeval over een andere boeg: ik vertelde haar hoe graag ik eens de meest typische Amerikaanse voedselproducten zou willen proeven, zoals beef jerkey, corn bread en dergelijke. Zij werd extatisch en dat is zacht uitgedrukt. Zij schreeuwde dat er in de buurt een winkel is waar ze Amerikaanse producten verkopen en ik schreeuwde terug dat we daar naartoe moesten gaan. 'Beef jerkey, here I come!' Rachel werd nostalgisch, huilde op mijn schouder, en we vertrokken samen naar de winkel. Die dag hebben we niet gewerkt.

BERLIJN - SANTE! OP DE OPWARMING VAN DE AARDE

Nog een reden om je verschrikkelijk te voelen na een avondje comazuipen: je was gegarandeerd dingen aan het doen waarvan je pas tegen de ochtend besefte dat je er spijt van had, maar je was ook nog eens de toekomst van de kinderen aan het binnenzwelgen, om van de toekomst van de hele planeet nog maar te zwijgen. Bier is een klimaatkiller. Na een recent reisje naar München, waar we enkele dagen loon inruilden voor twee nachten bier, besloten we exact uit te zoeken wat we de aarde hadden aangedaan.

PHOTO ISSUE LAUNCH PARTY

Wij houden van foto's en jij ook. Als ode aan de fotografie en vooral als eerbetoon aan onze extra grote Photo Issue die je begin augustus ergens van de straat kan plukken, geven we een feestje. Er is gratis drank, er is muziek, er zijn foto's en er is zelfs een zee, want het is in Knokke te doen. 

PARIJS - DE KAASMAAGD

Ik kom uit Frankrijk en heb in mijn hele leven nog nooit kaas gegeten. Het is het walgelijkste eten dat de mensheid ooit heeft uitgevonden. De enige keer dat mijn strot die troep heeft moeten verduren, was ik één jaar. Mijn moeder had geprobeerd mij in te wijden in de Franse cultuur. Ik herinner het me niet meer maar naar het schijnt heb ik het meteen weer uitgekotst. Voor de rest van mijn leven heb ik geprobeerd zoveel mogelijk alle voedsel te vermijden dat te maken had met door de mens bewerkte melk. Eigenlijk lust ik enkel maar kaas op pizza en hamburgers. Maar onlangs besloot ik dat het maar eens gedaan moest zijn met mijn pathetische fobie. Ik heb kaas geproefd.

SCANDINAVIE - KOKEN MET BLOED

Ken je dat warme, bubbelige rode spul dat uit de doorgesneden strot van een dier dat langzaam en pijnlijk sterft druipt? Het heet bloed. In Zweden maken ze er soep, pudding en pannenkoeken mee, en dat is volledig legaal. Het eten van bloed stamt uit de tijd van hongerige boeren die genoodzaakt waren elk deel van hun recent geslachte dier te gebruiken, maar op de meeste andere plekken ter wereld, wordt de praktijk van het eten van bloed gezien als een zonde. Met het risico over te komen als een idiote Christen citeer ik uit de bijbel, Genesis 9:3 en 9:4: "Alles wat zich roert, wat leeft, zal u tot spijze zijn; Ik heb het u alles gegeven evenals het groene kruid. Alleen vlees met zijn ziel, zijn bloed, zult gij niet eten." In andere woorden: het is FUCKING SMERIG om je tegoed te doen aan bloed.

EEN BANAAN IN JE OOR. OF OP JE SITE.

Ik dacht niet dat ik het ooit nog eens ging zeggen. Maar ik vind dit een coole banaan. Nu zijn bananen nogal snel dubieus. Maar omdat we bij Vice al genoeg dubieuze dingen zien, wil ik het daar nu eens niet over hebben. Een site aan creatieve processen met bananen wijdden, dat is niet dubieus. Eerder een beetje zonderling. Maar aangezien de blog in kwestie al een tijd niet meer actief is, denk ik dat de persoon in kwestie eindelijk een echte hobby gevonden heeft. Er is nog hoop.

WAT JE NIET WIL ZIEN WANNEER JE EEN KATER HEBT

Onze editor heeft een kater vandaag. Het perfecte moment dus om iets te schrijven over deze site. En hem de beste foto erbij te laten kiezen. Die site is een beetje als kijken naar een zwaar ongeluk of Hansi Hinterseer. Je weet dat je er kotsmisselijk van gaat worden, maar morbide interesse neemt de overhand. Ondertussen heeft onze editor nog steeds een kater. Zelf heb ik daar natuurlijk totaal geen ervaring mee, maar ik heb gehoord dat een combinatie van veel water, een vettige hap, een flinke dosis Dafalgan, sportdrank en een warm bad nog wel eens willen helpen tegen dat heerlijk mottige gevoel. Een aantal dingen -sites over eten dat alle ideeën van ranzigheid overstijgt, bijvoorbeeld- moet je zeker vermijden als je dag niet met je kop in de wc-pot wil doorbrengen. Ik heb een top 4 gemaakt. Ik zal hem uitprinten en op kantoor hangen.

NEW YORK - OOGBALLEN ZIJN MJAM

Weten jullie wat een fantastisch idee zou zijn? In professor Barabas' teletijdmachine springen en ons terug laten flitsen naar 2006, een tijd toen iedereen nog vrolijk en rijk was en mensen niet stierven omdat ze hun verwarming niet meer kunnen betalen. Meer nog, een tijd toen iedereen zó blij en zó zorgeloos was dat het eten van ingewanden en andere viezigheid die mensen nooit, maar dan ook nooit in hun mond moeten steken, een heuse recreatieve bezigheid was.
Het is ook rond deze magische tijd dat een van onze schrijvers vond dat het een geweldige grap zou zijn om een hele koe, ja, van kop tot hoef, op te eten. Er moet dat jaar iets in de lucht hebben gehangen want in datzelfde jaar vond één of andere debiel die op bezoek was in Japan een oog van een tonijn in de kruidenierswinkel en nam het mee om zichzelf te trakteren op een heerlijk maal. Nog in de reeks oogballensmullerij heeft een veroordeelde op death row onlangs zijn eigen oogbol uit zijn kas gehaald om hem daarna door te slikken. Mjam. Blijkbaar had hij dat  in 2004 al eens gedaan en dat maakt hem dan eigenlijk de trendsetter in dit oogballen-zijn-ook-voedsel-verhaal. En blijkbaar smaakte het zo goed dat hij het nog eens over deed. Je kunt een foto van hem hieronder bekijken. Smakelijk!

Weten jullie wat een fantastisch idee zou zijn? In professor Barabas' teletijdmachine springen en ons terug laten flitsen naar 2006, een tijd toen iedereen nog vrolijk en rijk was en mensen niet stierven omdat ze hun verwarming niet meer kunnen betalen. Meer nog, een tijd toen iedereen zó blij en zó zorgeloos was dat het eten van ingewanden en andere viezigheid die mensen nooit, maar dan ook nooit in hun mond moeten steken, een heuse recreatieve bezigheid was.
Het is ook rond deze magische tijd dat een van onze schrijvers vond dat het een geweldige grap zou zijn om een hele koe, ja, van kop tot hoef, op te eten. Er moet dat jaar iets in de lucht hebben gehangen want in datzelfde jaar vond één of andere debiel die op bezoek was in Japan een oog van een tonijn in de kruidenierswinkel en nam het mee om zichzelf te trakteren op een heerlijk maal. Nog in de reeks oogballensmullerij heeft een veroordeelde op death row onlangs zijn eigen oogbol uit zijn kas gehaald om hem daarna door te slikken. Mjam. Blijkbaar had hij dat  in 2004 al eens gedaan en dat maakt hem dan eigenlijk de trendsetter in dit oogballen-zijn-ook-voedsel-verhaal. En blijkbaar smaakte het zo goed dat hij het nog eens over deed. Je kunt een foto van hem hieronder bekijken. Smakelijk!