DOUR FESTIVAL - VERLEPTE KOPPEN, PENSEN EN EDDY

Ik was zondag op Dour. Ja, ik ben ook liever zo'n fanatiekeling die na drie dagen in vergaande staat van ontbinding de vierde dag festival in een waas aan zich voorbij ziet gaan. Helaas moest ik werken (man, wat word ik toch saai de laatste tijd) en werd het dus alleen maar zondag. Met als grote pluspunt dat ik als (enigszins) nuchtere persoon de uitgetelde, meurende, schrale en wazige festivalgangers op hun laatste dag kon uitlachen. In hun gezicht, want dat merken ze dan toch niet meer.