Sander De Clercq reist graag door het land. Alleen of met twee, op zoek naar de dingen, stillevens. Dingen die staan, dingen die vervliegen. Jullie kennen hem misschien wel van dat leuke artikel Demi Demi waar hij het portret voor deed. Iets wat redelijk uniek is als je Sander zijn stijl wat leert kennen. Existentialistisch volgens Sartre maar ook realistisch naar Flaubert. Hij houdt niet van te veel leven, heeft het liever allemaal wat koud en strak maar het pakt wel voor de lens. Schuif die muis dus maar mooi naar HIER
Sander, wat heb jij tegen een pakkend portret? Waarom trek jij nooit mensen?
Sander: Ik weet het niet. Mensen vragen dat wel vaker, maar mij is dat nog nooit echt opgevallen. Ik fotografeer ook mensen hoor. Alleen staan die dan wel vaak met hun rug naar de camera. Af en toe vind je een gezicht op mijn foto's. Zo heb ik ooit eens een foto genomen van een koppel op vakantie. Ze waren aan het uitrusten en ik zette me er even bij. Toen ik een foto van hen nam, wou ik ze fotograferen als een soort standbeelden. Ik trek mensen eigenlijk liefst zo bevroren mogelijk. Ik hou waarschijnlijk meer van de verstilling.
Hoe ben je ooit begonnen met fotografie?
Ik heb grafische vormgeving gestudeerd en daar had ik het vak fotografie en ik was er eigenlijk al in het middelbaar mee bezig, ik volgde zo'n cursus op school: 'Analoog te werk gaan in zwart wit'. Nu probeer ik altijd een kleinbeeld cameraatje bij de hand te hebben. Ik ga veel naar het platteland, de polders en de akkers. West-Vlaanderen, Oost-vlaanderen en Frankrijk. Het rustige, dat inspireert mij. Er valt ook altijd wel iets 'Amerikaans' te herkennen in ons landschap.
Zijn er nog plaatsen waar je zeker naar toe wilt gaan?
Ja, heel de wereld. Euh... Australie bijvoorbeeld. Het binnenland van Spanje en Portugal. En Griekenland!
Je wordt duidelijk graag wakker in een bezweet bed met de zon vanachter de luxaflexen!
Ik hou van de zon. Ik heb het niet zo voor regenachtige klimaten. Ik speel liever met de zonnestralen en de lichtinval. Dat vind ik mooi. Ik hou van de blauwe lucht. Het zachte heldere ochtendlicht.
Kortom, je bent gedreven. Wat mogen we nog verwachten van jou in toekomst?
Ik werk nu samen met een dichter aan een nieuw project voor een tentoonstelling. Hij schrijft gedichten over de Vos Reynaert. Bij die gedichten mag ik foto's nemen. Ik doe nu ook wat fashion foto's. Ik ontwerp sites, werk aan een eigen site en ik ben ook van plan een eigen T-shirtmerk te beginnen. Daar moet er dus ook nog wel een site voorkomen.
TEKST: LEONARDO VAN BELGIË
FOTO'S: SANDER DE CLERCQ
Comments