Vorige week werd het jaar officieel ingezet voor alle studenten. Dat ging gepaard met een nieuwjaarsfeestje van Eastpak (haha, de grapjassen) in Petrol in Antwerpen. Omdat ik een vermoeden had dat daar nieuwe bloemetjes zouden paraderen, besloot ik om er naartoe te gaan met aan mijn zijde Sebastien Greffe, de meest bronstige fotograaf op aarde. Hij stond deze keer wel heel scherp en werd door de security buitengegooid omdat hij een vlag van Eastpak wilde meenemen - stoute fotograaf - maar achttien telefoontjes later mocht hij weer naar binnen om een feestje te bouwen.
Op 16 oktober opent De Kreun in Kortrijk zijn nieuwe zaal. Het knap staaltje architectuur moet mee helpen Kortrijk een nieuw gezicht te geven. Zij die Kortrijk een uitgedroogde vijg vonden, wees gewaarschuwd: er is leven in de brouwerij, ondanks het feit dat men er amper de g-klank over de lippen krijgt. Binnenkort bewijst de stad zijn status die het waardig is en dat gaat gepaard met een fantastisch feestje.
Lang leve de gezondheid van de mens. Dat was zo'n beetje de boodschap van het feestje waar ik beland was. Er werden gratis vitaminedrankjes weggegeven en later op de avond zou Dj Muggs komen draaien. Hij heeft zijn strepen verdiend met Cypress Hill en Soul Assassins records, kortom: de binnenkant van zijn broekzak bevat meer kapitaal dan mijn spaarboekje. Ik baande mij een weg tussen de promogirls die toevallig ook allemaal verschrikkelijk mooi waren, gaapte het laatste blondje in de rij iets te lang aan en zette mij in een vreemd, eivormig designzitje met vreemde akoestiek om Dj Muggs uit te horen.
Journaliste Ann de Craemer trok in juni 2009 samen met fotograaf Pieter-Jan de Pue naar Iran. Ze volgden de Trans-Iraanse Spoorlijn van Teheran in het Noorden naar Bandar Abbas in het Zuiden en ontmoetten een bevolking die snakt naar verandering, openheid en democratie.Het verhaal van het laatste stuk van hun reis, net voor ze het land uitgezet werden, vind je in het laatste magazine en hier. Dat artikel heeft waarschijnlijk voor nieuwe hersenverbindingen en opgehitste conversaties geleid hebben bij onze lezers, maar haar opiniestuk in De Standaard bracht nog wat meer deining teweer.
Normaal gezien zie je een dj-duo als Aeroplane niet aan een draaitafel voor elf uur 's avonds. Op Les Ardentes zaten ze op dat uur met VICE in de zetel en hadden ze hun set al achter de rug. Ze hadden amper anderhalf uur mogen spelen en dan een uitbundig publiek moeten overgeven aan een ander. Doet dat geen pijn?
Nee, de zomer was niet zo geweldig. Er was veel te saai, te druk, te warm, terreur, te nat, teveel en vooral te weinig. Maar zelfs dan nog kan september niet tippen aan augustus. Voor al diegenen die thuis zitten te zieken en te zeuren. Een laatste fotoreport over het festival van de zomer. Huil en sterf.
Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens. Persoonlijk kan ik nogal geïrriteerd raken van het tikken van de klok. Zeker als het zo'n grote antieke klok is die ook nog eens om het uur begint te bimbammen. Thuis valt er bovendien niks te beleven, dus dit weekend ga ik de bloemetjes buitenzetten en naast de pot pissen.
De Luikse dj-scene bruist harder dan een melaatse in een jacuzzi. Youngsters van het clubje zijn de Pleasure Machines, die tussen al dat rauw Luiks geweld voor een verademing zorgen met hun Italo disco. Sounds gay, niet?
Ik heb een vriend die niet naar een museum kan gaan zonder te drinken. Hij zegt dat hij Rubens bijvoorbeeld totale rommel vindt als hij nuchter is, maar dat hij des te meer van kunst kan genieten na vijf glazen whiskey. Da's ok, dacht ik. Maar - en nu klink ik als mijn moeder - vijf glazen werden er zeven, zeven werden er tien. De laatste keer dat ik met hem een museum bezocht moest ik hem dragen. Speciaal voor hem en voor alle museumgangers met een verlepte lever en weinig zelfbeheersing is er nu Pluto Festival, waar het zowat vereist is om eerst te zuipen voor je naar de kunstwerken gaat staren.
Ik weet dat wij in het magazine altijd vanalles beloven, maar voor een keer komen we onze beloftes ook na. Bij het interview met Christian Lee van Center Divider hadden we gezegd dat we extra foto's op de blog zouden zetten. Meestal vergeten we dat achteraf, maar voor een keer hebben we het onthouden. Nu gaan we zeker een cadeautje krijgen van de Sint. Klik door voor de foto's van de man die Bloc Party manager is, cowboy boots draagt en foto's maakt waar je absoluut geen lijn in kunt trekken.
Recent Comments