Nadat hij de jaren '80 overleefd had in de Verenigde Staten, verhuisde de Duitse fotograaf Miron Zownir in 1995 naar Rusland en bleef daar een hele tijd hangen. Zijn oorspronkelijk plan was om er het nachtleven te documenteren, maar dat bleek nogal duur te zijn, dus wisselde hij het in voor het stationsleven. Hij werd er in een vreemd universum van zwervers, gestoorde baby-hoeren en zotte mensen gezogen die allen ontslagen waren uit de psychiatriche instelling (of er nooit toegelaten werden). Nu is hij terug in Berlijn, maar hij is zijn voorliefde voor seksclubs, vreemde persoonlijkheden en geïntoxiceerde acteurs nooit echt verloren. Twee jaar geleden heeft hij een controversiele documentaire gedraaid over Bruno S., en er komt volgende maand een boek van hem uit. Hier zijn al enkele foto's.
Continue reading "PHOTO ISSUE EXTRA - PARASIETEN VAN HULPELOOSHEID" »
Wat? Kloaka? Wat is dat nu voor een naam? Wat is dat nu voor een game? De Wii is de meest inventieve console op de markt – en je maakt er een platformspel voor? Je verlangt van mij dat ik met je Ik-ben-Sonic-niet ventje ga rondlopen en springen en slechteriken neerschieten voor ze mij kunnen aanraken? Ik ga nog liever met mijn lul staan wapperen op een druk kruispunt.
Continue reading "VIDEOGAMES KILLED THE RADIOSTAR - KLONOA" »
Aangezien er toch regelmatig plaatjes van dieren in Vice staan, wil ik graag mijn dierenliefde met jullie delen. Ik heb mijn hele leven lang al huisdieren. Om de een of andere reden hadden al die beesten altijd een nogal raar kantje. Of zelfs meerdere. Het begon met een vis die om de zoveel tijd van kleur veranderde en uiteindelijk zelfmoord pleegde door in mijn vaders schoen te springen. Daarna had ik een dwergparkiet, Twikkie. Ik had die zo genoemd omdat ik in mijn jeugdige onschuld op een toilettegel las "Een twikkie is een heel klein ...." Met zo'n naam kun je als parkiet natuurlijk nooit een volwaardig bestaan opbouwen. Twikkie sliep liggend op een zakdoekje, at caviavoer en kwam zelfs een keer vast te zitten in zijn laddertje waarna mijn vader hem moest loszagen. Het zal niemand verbazen dat Twikkie nooit echt oud geworden is.
Continue reading "THE CUTE SHOW - FOTO'S VAN MIJN POES" »
Ken je dat hitje van The Postal Service 'Such Great Heights'? De foto's van Misha de Ridder zien eruit zoals dat nummer klinkt. Ok, het is misschien lame om deuntje onder het werk van die gast, of voor de hand liggend, maar het is het compliment bedoeld. Hij maakt het soort foto's waarvan je altijd ergens vermoedt dat ze niet echt zijn, zo vredig en sereen zien ze eruit. Alsof ze op de maan gemaakt zijn of zo.
Continue reading "PHOTO ISSUE EXTRA - WAT MAAKT EEN PLEK DE PLEK" »

Ik weet niet of het je is opgevallen, maar er is een tijdje geleden een nieuw digitaal kanaal bijgekomen dat de naam ACHT draagt. Perfect alternatief voor als je geen geld meer hebt voor belspelletjes of een allergie hebt voor Kathy Pauwels. Of als je gewoon geen zin meer hebt in vastgeroeste tv-programma's die het zogenaamde venster op de wereld van je schoonmoeder zijn.
Continue reading "SUPER8 - EINDELIJK IETS OP TV" »
Terry Richardson door Harry Benson
The Beatles, Elizabeth Taylor en zelfs Michael Jackson in zijn slaapkamer, Harry Benson heeft ze allemaal al voor zijn lens gehad. Maar nu doet hij iets anders, en hij doet het naakt. Hier fotografeert hij onze favoriete fotografen en deze fotograferen hem vervolgens. Met kleren aan weliswaar, om de hele boel toch wat zindelijk te houden. Klik door voor portretten van Ryan Mcginley, Richard Kern, Roe Ethridge en natuurlijk Harry Benson zelf.
Continue reading "PHOTO ISSUE EXTRA - PORTRETTEN DOOR EN VAN HARRY BENSON" »
Ik zal nooit mijn eerste postkaart vergeten: het was van de pastoor die mij het beste toewenste en hoopte op een snel weerzien. Wat kan ik zeggen, ik ben een sucker voor postkaartjes, briefjes, telegrammen, enfin, alles dat via de spleet van de brievenbus tot bij mij komt. Vandaag was er post uit Londen.
Continue reading "DEAR VICE - POST UIT LONDEN" »
‘More is more!’ zegt Ebony Bones! En dat merk je aan alles, haar oversized bollenketting, haar puntige epauletten, de gekleurde veren rond haar ogen, haar enorme bos haar… Mocht ik LSD genomen hebben tijdens haar show, dan zat ik nu nog altijd in een hoekje te flashen over een uit de kluiten gewassen kaketoe. Maar eerlijk is eerlijk, voor iemand die eruit ziet als een wandelende kerstboom bleek ze toch interessante dingen te vertellen.
Continue reading "MUZIEK - EBONY BONES HAAT SAAIE INDIEBANDS" »
In 1995, toen de originele WipEout uitkwam voor de
eerste PlayStation, was ik veertien. Nu besef ik dat er heel wat verhalen de
ronde doen over mijn losbandige jeugd, mijn premature drugsexperimenten en de
wilde feestjes waar elk weekend wel iemand me gezien had, maar wees gerust: het
dichtste dat ik daar in 1995 bij kwam, was die keer toen ik samen met mijn neef
op de eerste communie van mijn broertje een half vat kriek Belle Vue soldaat heb
gemaakt. In de regen. Terwijl mijn familie binnen was gaan schuilen en iedereen
ervan uitging dat ik iets heel intellectueels aan het doen was. Wat, als je
erbij stilstaat, eigenlijk ook zo was, maar dan anders.
Continue reading "WIPEOUT PULSE" »
Recent Comments