Om deze game enigszins boeiend te maken heb ik het laten testen door iemand uit mijn familie, met wie ik heel het Paasweekeinde lang op retraite was. Mijn keuze viel op mijn grootmoeder van 76 aan wie ik uitlegde dat Resistance: Retribution een virtuele reisgids is die je toelaat steden als Rotterdam en Parijs te bezoeken als je zelf niet meer goed te been bent. Ik geloof dat ze een beetje sceptisch was wat mijn uitleg betrof – vooral dat de intro en de cutscenes een soort ‘in flight movie’ voor de virtuele reis zijn – maar dat weerhield haar er niet van haar ongezouten mening te geven.
“Kan jij dat nu zien? Ik kan dat niet zien. Wat gebeurt er nu? Ben ik dit? Kan ik bewegen? Och, dat is zo ingewikkeld. Ah ja, ik zie het. Ah ja. Ja, het beweegt, het gaat vooruit. Is dit nu Rotterdam? Waar zijn we? Ik vind Breda toch wel mooier moet ik zeggen.” Om haar een beetje actie te laten zien laadde ik een stuk verder in de game waar ze niet beschermd werd door haar escorte en ongenadig werd neergeknald door de eerste groep van 3 Chimera in de kamer.
“Och, is dat toch zo iets met geweld en ventjes doodschieten? Hoe kun je je daar nu mee bezig houden? Er is al geweld genoeg op de wereld.” Daarna eisten de anderen haar op om mee naar Parijs-Roubaix te kijken, om haar te horen kibbelen met de commentator. Mijn Paaszondag was helemaal een flop toen die cokesnuivende mongool enkel door dom toeval in de schoot geworpen kreeg wat hij tot vijf keer toe niet op eigen kracht had kunnen bereiken. Wie een shooter op een handheld leuk vindt is misschien wat spastisch, maar iedereen die coke snuift is een waardeloze randdebiel. Iederéén.
(TGLL)
Titel: Resistance: Retribution
Uitgever: Sony
Platform: PSP
Genre: Reisgids voor bejaarden
Comments